Hoi hoi allemaal,
Na een redelijk goede maar voor mij onstuimige nachtrust hebben we lekker broodjes bij de bakker gehaald aan de overkant van de weg..... onstuimig omdat ik voor mij doen al veel grenzen heb verlegd en dat het bij mij terugkomt in de nacht. Niet fijn maar het is niet anders. En ach zo maak je dingen 2x mee waarmee het de tweede x meestal wat heftiger is.
Maar goed om terug te komen op de planning, het was eigenlijk een rustdag, maar we zien wel waar we terecht komen. We hadden al wel een camping uitgezocht bij de Preikistolen zodat we morgen niet zover hoefde te rijden/lopen.
We kwam er aan en zagen het bordje Preikistolen en we dacht acht waarom ook niet. Het is nog geen half 12 toch.... we hebben de tijd voor onszelf en niemand maakt ons wat.
De weg ernaar toe was in elk geval weer adembenemend mooi, met leuke en lange tunnels tussen de 5 en 21 km hebben we vandaag gehad. Lekker slingerend de bergen op en af, af en toe een "ikhoum'nadem evenminmonentje" maar goed ik merk dat ik er steeds meer aan begin te wennen. We dachten bij de laatste parkeerplaats terecht te kunnen maar die was vol. Niet gek rond die tijd. Dus we hebben eerst 2 km moeten lopen voordat we er waren. Shit happens.....
Daar aangekomen een leuk stel ontmoet, zij hadden de camper naast die van ons staan. En we kwamen elkaar elke keer tegen. Toen maar even van elkaar een foto gemaakt. We dachten dat we daar ongeveer halverwege waren, gezien de hoogte. (Achteraf blijkt dat alles behalve.... te zijn).
Maar de uitzichten en hoogtes zijn zo geweldig absurd mooi en tja wat moet ik zeggen.
Het klimmen en klauteren valt op een gegeven moment wel zwaar. Noet zozeer het klimmen zelf als wel de hoogtemetes die je maakt, en Ik begin lichte hoofdpijn te krijgen (gebeurd vaak bij flinke inspanning en warmte, het is toch 26 graden). Maar even wat paracetamol nemen dan zal het wel weer goedkomen.
Geniet hier maar mee met de uitzichten. Hoe gaaf is dat!!!!
Het is wel druk, maar alles wat naar beneden gaat is niet meer boven denken we maar.
Sommige stukken waren pittig stijl omhoog en dat ging op en af. Door al die inspanning ging het met mij niet zo lekker. Ik werd misselijk van de hoofdpijn en omdat elke stap erger werd was op een gegeven moment niet leuk meer en best heftig. Misselijk en tja.... het begon met keuzestress, stoppen of doorgaan.... nou eerst maar gewoon doorgaan tot we van iemand hoorde dat het zeker nog een kilometer klimwerk was met 1x dagen en weer omhoog. Ik was intussen zo beroerd dat ik toen voor mezelf de beslissing kon maken te stoppen. Maar man wat is dat lastig. Tweede x al deze week. Maar goed geen spijt want we moest die 2,5 uur ook nog terug lopen over de rotsen. Wat was ik blij met de camper in zicht..... daar lekker het bed ingedoken en na een uurtje was het weer oké. Maar het blijft lastig om iets te stoppen wat je wel graag wilt..... misschien een andere x want we gaan zeker nog een keer terug.
Daarna weer opzoek naar een overnachtingsplek. Nou en die had Corne gevonden, aan het water van een fjord en een mini strandje. Nadeel is alleen dat het nu wel erg mistig begint te worden dus waarschijnlijk zien we straks niet zoveel meer.
Straks lekker aan de koffie en bedenken wat we morgen gaan doen. Wat is het heerlijk om geen planning te hebben😊
Tot morgen, fijne avond voor iedereen.
Reacties